Bosnalı Ajsa'ya..
Sevgili Ajsa,
Seni tanımıyorum.
Birkaç fotoğrafından başkasını da görmedim. Ama bu hayattan kuş olup uçman beni çok derinden etkiledi.Neden aklıma geldiğinde gözyaşlarımı durduramıyorum, şu an dahi harflerim neden ıslanıyor? Bir umut seni uzak diyarlardan buralara getirip şu sıralar elini tutan eli boş, gözleriyse bir o kadar dolu olan annene mi, sizden uzak geçirdiği aylara sizli kurduğu hayalleri sığdırırken şimdi bir mezar taşına adını yazdıran babana mı ağlıyorum? Boş bıraktığın beşiğine,giyemediğin elbiselerine,oynayamadığın oyuncaklarına, koşamadığın yollara, parklara, yaşayamadığın günlere, aylara, yıllara ağlıyorum Ajsa, sana ağlıyorum.. Dünya sancılı günlerden geçerken, insanlığımız sızlarken bir de senin acın eklendi içimde bir yerlere. Ve ben içimdeki o yerden seni sımsıkı kucaklıyorum.
Cennetteki günlerde görüşmek üzere Ajsa.
Annen ve babanla cennette görüşmen üzere.

Selamlar blogunuzu takipteyim sizde blogumu takip edip son yazıma yorum yazarsanız çok ama çok mutlu olurum :)
YanıtlaSil